Ελάχιστα επεμβατική αντιμετώπιση ενός εξαιρετικά μεγάλου αδενώματος παραθυρεοειδούς

αδενοκαρκίνωμα σιγμοειδούς παχέος εντέρου
Αδενοκαρκίνωμα σιγμοειδούς παχέος εντέρου από εγκλωβισμένη κύστη ουραχού
27 Μαρτίου 2019
Ελάχιστα επεμβατική αντιμετώπιση ενός εξαιρετικά μεγάλου αδενώματος παραθυρεοειδούς

Χειρουργική αντιμετώπιση ενός εξαιρετικά μεγάλου αδενώματος παραθυρεοειδούς μέσω ελάχιστα επεμβατικής παραθυρεοειδεκτομής. Παρουσίαση περίπτωσης.

Συγγραφείς: Γεώργιος Σαχσαμάνης, Κωνσταντίνος Γκούζης, Σταύρος Σαμαράς, Διονύσιος Πινιαλίδης, Γεώργιος Δημητρακόπουλος

 

Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός

Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός είναι μια κοινή ενδοκρινική διαταραχή που σχετίζεται με αυξημένα επίπεδα ασβεστίου, λόγω υπερβολικής παραθορμόνης. Ασθενής που πάσχουν από υπερπαραθυρεοειδισμό ενδέχεται να παρουσιάσουν αυξημένες τιμές παραθορμόνης και κανονικές τιμές ασβεστίου, κατάσταση που ονομάζεται κανονικοκυτταρικός υπερπαραθυρεοειδισμός.

Τα αδενώματα παραθυρεοειδούς αντιπροσωπεύουν περίπου το 80% σε πρωτογενής περιπτώσεις υπερπαραθυρεοειδισμού και τείνουν να είναι μικρού μεγέθους. Σπανίως εμφανίζονται ως εξαιρετικά μεγάλα αδενώματα του παραθυρεοειδούς.

Αίτια εμφάνισής του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού αποτελούν τα παραθυρεοειδή αδενώματα, η υπερπλασία και τα παραθυρεοειδή καρκινώματα. Από την άλλη, αίτια εμφάνισης του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού αποτελούν η ανεπάρκεια βιταμίνης D, η νεφρική ανεπάρκεια και η εντερική δυσαπορρόφηση ασβεστίου.

 

Παρουσίαση Περίπτωσης

Μια 42χρονη γυναίκα εισήχθη στο τμήμα του νοσοκομείου μας, λόγω αδυναμίας και ασαφούς κοιλιακού άλγους κατά τους τελευταίους 8 μήνες. Η ασθενής είχε προβεί σε 2 καισαρικές τομές και ήταν περιστασιακά καπνίστρια. Ωστόσο, είχε άριστη φυσική κατάσταση.

 

Πώς πραγματοποιήθηκε η διάγνωση της πάθησης;

Η προεγχειρητική διάγνωση παίζει σημαντικό ρόλο. Οι προεγχειρητικές εργαστηριακές εξετάσεις κατέδειξαν τον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό ως αιτίο για τα συμπτώματα της ασθενούς.

Η ασθενής παρουσίασε αυξημένες τιμές παραθορμόνης και υψηλά επίπεδα ασβεστίου πέραν του φυσιολογικού. Οι ορμόνες του θυρεοειδούς αποκάλυψαν μια κατάσταση ευθυρεοειδούς με τις τιμές TSH, Τ3 και Τ4 να βρίσκονται μέσα στα φυσιολογικά επίπεδα.  Ο αιματοκρίτης και η αιμοσφαιρίνη παρουσίασαν φυσιολογικές τιμές. Το υπερηχογράφημα στην περιοχή του τραχήλου αποκάλυψε έναν φυσιολογικού μεγέθους θυρεοειδή αδένα και ένα γιγαντιαίο αδένωμα παραθυρεοειδούς μεγέθους 3 x 2cm, το οποίο βρισκόταν στο κάτω αριστερό λοβό του θυρεοειδούς.

Περαιτέρω εξέταση με σπινθηρογράφημα έδειξε μεγάλες συγκεντρώσεις radiotracer στην ίδια θέση. Η μαγνητική τομογραφία και το σπινθηρογράφημα παίζουν ρόλο στον εντοπισμό ανωμαλιών του παραθυρεοειδή.

 

Ποια είναι τα συμπτώματα της πάθησης;

Τα κύρια συμπτώματα της πάθησης περιλαμβάνουν νευρομυϊκή αδυναμία, κόπωση, μειωμένη συγκέντρωση και απώλεια μνήμης . Οι ασθενείς μπορούν επίσης να παρουσιάσουν πόνο στους μυς και στις αρθρώσεις και πεπτικά έλκη, ενώ μπορεί επίσης να οδηγήσει στην ανάπτυξη νεφρολιθίασης και νεφροσκλήρυνσης. Έχουν επίσης περιγραφή περιπτώσεις οξείας παγκρεατίτιδας. Η αφυδάτωση ή η απώλεια υγρών μπορεί να οδηγήσει σε απότομη αύξηση του ασβεστίου, προκαλώντας μια σπάνια κατάσταση γνωστή ως υπερασβεστιαιμική κρίση.

 

Ποια μέθοδος αντιμετώπισης ακολουθήθηκε;

Μετά από γραπτή συγκατάθεση, η ασθενής οδηγήθηκε στο χειρουργείο. Η αφαίρεση πραγματοποιήθηκε από έμπειρο χειρουργό με εξειδίκευση στη χειρουργική θυρεοειδούς.

Παρά το μέγεθος του, ο αδένας απομακρύνθηκε με επιτυχία μέσω της ελάχιστα επεμβατικής παραθυρεοειδεκτομής. Η μετεγχειρητική πορεία της ασθενούς κύλησε ομαλά και επέστρεψε στο σπίτι της την επομένη του χειρουργείου. Μετά από 3 μήνες συνεχούς παρακολούθησης δεν επανα-παρουσιάστηκαν συμπτώματα της πάθησης.

Το δείγμα του αδένα στάλθηκε για παθολογική εξέταση.

Η χειρουργική θεραπεία αφορά σε εκτομή του παθολογικού παραθυρεοειδούς ιστού, είτε μέσω της διμερούς εξερεύνησης του τραχήλου είτε μέσω της ελάχιστα επεμβατικής παραθυρεοειδεκτομής (ΜΙΡ).

Ο στόχος της πρώτης μεθόδου είναι να εντοπίσει και τους τέσσερις παραθυρεοειδείς αδένες μέσω διεξοδικής αναζήτησης του θυρεοειδούς και στη συνέχεια να αφαιρεθούν τα πάσχοντα κομμάτια. Η ελάχιστα επεμβατική παραθυρεοειδεκτομή επικεντρώνεται στην εκτομή ενός μόνο υπερδραστηρίου παραθυρεοειδούς. Η επέμβαση πραγματοποιήθηκε μέσω τοπικής αναισθησίας και μονομερούς εξερεύνησης του τραχήλου, μέσω μιας μικρής τομής στον τράχηλο.

 

Ποια συμπεράσματα προέκυψαν;

Τα παραθυρεοειδή αδενώματα σπάνια παρουσιάζονται σε υπερβολικές διαστάσεις. Οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν συμπτωματολογία που σχετίζεται με αυξημένα επίπεδα ασβεστίου. Η θεραπεία της πάθησης αποτελείται από χειρουργική αφαίρεση του παραθυρεοειδούς αδένα είτε μέσω διμερούς εξερεύνησης του τραχήλου ή μέσω ελάχιστης επεμβατικής παραθυρεοειδεκτομής. Οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να υποψιάζονται την πάθηση του υπερπαραθυρεοειδισμού, όταν οι ασθενείς παρουσιάζουν συμπτώματα που σχετίζονται με υψηλές τιμές ασβεστίου. Η διάγνωση πραγματοποιείται μέσω εργαστηριακών εξετάσεων. Η χειρουργική διαχείριση αποτελεί πρόκληση και προσφέρει μόνιμη θεραπεία. Η μετεγχειρητική μείωση των επιπέδων της ΡΤΗ επιβεβαίωσαν την επιτυχή θεραπεία.

 

cta

call-to-action_mobile

Επικοινωνία
ΚΑΛΕΣΤΕ ΜΑΣ
ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ